آبی, به رنگ تو....

سرم رو می گذارم روی شونه هایش بوی عطرش را نفس می کشم....می پرسد چته؟ می گویم ته چاهم....

می خندد...فکر می کنم که چقدر دوستش دارم....این خنده های بلندش را...موهای خوشگل مشکی اش را...این عینکش را که مرتب روی بینی اش جابجایش می کند...حتی با ناز و ادا حرف زدنش را... مدتهاست که می شناسمش... اولین بارها را معمولا فراموش نمی کنم ....اولینش با من وقتی بود که بالای پله های دانشکده ایستاده بود و با همون ناز و ادای همیشگی اش پرسید: شما خانوم "ب" را می شناسی؟ آشنای مشترکمان بود...همین شروع دوستیمان شد....

با هم فرق داشتیم...بخشهای احساسیمان و حتی اعتقادیمان...کم کم در دنیای هم رسوخ کردیم بدون اینکه به دنیای متفاوت همدیگه آسیب زده باشیم...با هم بیرون می رفتیم..درس می خواندیم... مگو های زندگیم را هیچ وقت با جزییات نمی دانست ولی برایم سنگ صبور می شد بدون اینکه خیلی چیزهایم را بداند یا بخواهد بداند..

2 سال پیش که رفتم جنوب و او هم رفت یک شهر دیگه برای طرح تازه فهمیدم توی این هفت سال چقدر بهش وابسته بودم...چقدر برایم عزیز شده بود همینطور آرام و یواشکی...

یکسال از آخرین باری که دیدمش گذشته...نشسته کنارم و من سرم رو گذاشته ام روی شانه اش...همیشه در لحظه هایی که حمایتش را خواسته ام هست ....با هم حرف می زنیم...با من حرف می زند....برایم نقشه می ریزد...طرح می ریزد.....گوش می کند به ضعفهایم, ترسهایم و گریه هایم بدون پیش داوری...همونقدر صمیمی و دوستانه.....

راستش ما اشتراکات زیادی با هم نداریم ولی این حس آشنایی که بهش دارم همین زنانگی اش همین حس حمایتگرش (که گاهی دوطرفه هم بوده) ما رو این همه سال بهم وصل کرده حالا هرچقدر فاصله و تفاوت این میان باشد.... 

 

/ 15 نظر / 27 بازدید
نمایش نظرات قبلی
زخمی

چه قدر خوب . چه قدر دوست داشتنی و چه قدر قابل تحسین

سیمین دخت

دلم تنگت شده بود...چه خوب که گاهی میتوانم بخوانمت...

فرنوش

[گل] [لبخند][لبخند]

محکوم

خیلی لازمه وجود همچین کسایی تو زندگی آدم

حسین نمازی

همیشه این حس برام دوست داشتنی بودهاما واقعیت در این دنیا چیز دیگه ایه دکتر! عشق اگه به وصل تبدیل بشه همه اینا رو از بین میبره. بنظر من همین قشنگه که دلت از دور براش می تپه. البته این فقط نظر منه.

یاس

زیباترین نوشته هارو تو این وبلاگ می خونم و حس می کنم. قابلی تحسینی خانم دکتر هزاربار آفرین[دست][دست]

مونا

همینه دیگه. اینقدر به فکر نداشته ها و از دست رفته ها هستیم که داشته ها را نمی بینیم.

ماشا

سلام دوست من. ما همه اشتراکات زیادی داریم. همدلی از همزبانی خوشتر است. به دیدارم بیا به روزم.

گیتی

آی عشق آی عشق رنگ آبیت پیدا نیست

ani

دوستای دانشگاهی یه چیز دیگن [لبخند]